Blog-NL

preview001001


Ed 7: 2015, mei

We vertrekken op 5 mei van Amsterdam via Houston naar Portland. Na onze huurauto hebben opgehaald reden we naar Scappoose en gaan aan boord van de Talmar. We hebben een stop bij Safeway om wat eerste inkopen doen. De boot zag er prima en was zeer goed verzorgd door onze buurvrouw Faye. Na een hapje en een drankje wilden we maar één ding ... gaan slapen. Tijdens de vlucht je probeer om zoveel mogelijk te slapen, omdat het de reis 'verkort', maar hoe langer je in het vliegtuig zit, hoe oncomfortabeler het wordt.

De eerste periode waren we voornamelijk bezig met het voorbereiden van de boot voor het komende seizoen; reiniging, onderhoud, het installeren van wat nieuwe apparatuur, enz.

Het weerzien van onze Amerikaanse vrienden was ook weer leuk en gezellig. Met onze vriendin Faye, gingen we een paar dagen naar onze beste vrienden Don en Sandy, die nu in Warrenton wonen dichtbij de de Stille Oceaan. Ze gaan geregeld naar het strand om een soort kokkels te vangen. Deze kokkels hebben een scherp omrande schelp en zitten vrij diep in het natte zand van het strand. Met speciaal gereedschap in de vorm van een vrij dikke buis graaf je ze uit.
 Thuis werd de 'oogst' meteen schoongemaakt en klaargemaakt voor consumptie. De kokkels zijn heerlijk bij pasta en natuurlijk voor het bereiden van de ‘clam chowder’

We wisselden ook de vlag van de Talmar. Aanvankelijk we hadden we de boot in Nederland, Haarlem geregistreerd. Maar vanwege problemen door de nationale voorschriften en extra kosten, die we na het verlaten van Oregon zou hebben, hebben we besloten om de Talmar in Oregon te registreren en zodoende wappert nu de ‘Stars and Stripes’ op de achtersteven van onze boot.

Een andere wens was om hier een ​​eigen auto te hebben, in plaats van het regelmatig huren van een auto, voor het doen van boodschappen en het maken van uitstapjes in de omgeving. Ook zijn auto's in de VS veel goedkoper dan in Nederland, dus gingen we op internet zoeken naar een geschikte gebruikte auto. Het enige probleem dat je hebt is dat je niet weet te kiezen, omdat er zo veel mooie auto's te koop zijn. Maar we vonden en een geschikt model gekozen en kochten de auto. De keuze was een Chevrolet Captiva Sport SUV, 2014 een keurige en praktische auto voorzien van veel nuttige accessoires.
Toen we de auto wilden verzekeren, kregen we te horen dat ons Nederlandse rijbewijs niet geaccepteerd werd, we hadden een Amerikaans rijbewijs nodig. Informatie hierover leerde ons dat het Nederlandse (Europese) rijbewijs niet aanvaard werd om een Amerikaanse rijbewijs te krijgen, terwijl onze buren in Duitsland met hun Duitse (Europees) rijbewijs wel werden aanvaard (?!?). De enige manier was om het theoretische en het praktische rijexamen te doen. Na enkele weken van studie en voorbereiding, slaagden we beiden voor het rijexamen en kregen het Amerikaanse rijbewijs.

De eerste gast aan boord was onze nicht Annet, die op10 mei arriveerde voor een verblijf tot
 2 juni.  Met Annet hadden we een prettige tijd en we lieten haar Portland en de omgeving zien, de Columbia River, de bossen en de kust van de Stille Oceaan. Ze ging ook graag winkelen. Samen met Faye, hebben we een boottocht gemaakt op de Columbia River naar Beacon Rock. Wij genieten steeds weer van deze tocht naar de ‘Columbia River Gorge’, daar waar de machtige rivier het Cascades Gebergte doorkruist. Het is een prachtig landschap met beboste bergen en veel watervallen, steile rotswanden en ook de lange treinen, die op beide oevers voorbij komen, regelmatig blazend op hun hoorns. Elma houdt van dat geluid, zelfs in de nacht. Bij de ‘Brug van de Goden’ over de Columbia River, net achter de Bonneville Dam is een restaurant waar ze onze favoriete hamburger serveren. Op de parkeerplaats  hier zijn ‘Indianen,’ die verse zalm verkopen. Je moet wel proberen af te dingen om een gunstige prijs te krijgen. Deze keer kochten we een "Springer", dit zijn de eerste zalmen van het jaar die stroomopwaarts gaan. Deze zalmen zijn duurder, maar ook erg lekker.

We brachten Don en Sandy nog een bezoek en hadden een kampvuur op het strand. De volgende dag hebben we een auto tour langs de kust gemaakt, met stops bij Canon Beach en “Haystack Rock’. We gingen we 'crabbing'. Tijdens het seizoen kan je
 Dungeness krabben vangen, maar alleen een bepaalde maat en van mannelijk geslacht, om de soort te beschermen. Wat stinkende vis en/of kip dient als een aas in een houder en dit wordt in de krabval geplaatst.  Deze val kunnen ze wel inkomen, maar niet meer verlaten. Helaas was  Don niet gelukkig met de vangst, alleen enkele vrouwtjes of onder de maat.


Met vrienden in de Marina gaan we van tijd tot tijd naar ‘Mark’s on the River’, een restaurant-bar in onze jachthaven, waar je regelmatig kunt u genieten van live muziek.

Een andere lente-evenement is Sauvie Island, dat net aan de andere kant ligt van het Multnomah Channel, waar onze Marina is. Er zijn een aantal boerderijen, die aardbeien, bramen en frambozen verbouwen. Je mag ze zelf plukken en op de boerderij afrekenen tegen een redelijke prijs. Ze smaken lekker, puur en sappig.

Hier in het noordwesten zijn er veel micro-brouwerijen; vele pubs brouwen hun eigen bier volgens allerlei recepten en die smaken fantastisch. Thuis in Nederland drinkt Elma nauwelijks bier, maar hier geniet ze ervan. Meestal aan het eind van de middag hebben we ons 'Happy Hour' op het zonnige terras (bovendek) van de boot onder het genot van dit bier en enkele snacks.

Ed 6: 2014 volgt later

Ed.5: 2013 oktober

Op 2 oktober brachten we Gerard naar het vliegveld voor zijn terugreis naar Nederland, na een bijna 2 weken lang verblijf bij ons. We hebben een heel gezellige tijd gehad, veel uitstapjes in de omgeving gemaakt en daardoor veel van het mooie landschap, de steden en de bevolking ervaren. Gerard vond het verblijf aan boord aangenaam, evenals het varen op de grote rivieren. Toch een duidelijk verschil met het verblijf op de zeilboot is dat het meer ontspannen is en een groter comfort biedt.

De volgende dag hebben we de boot overgevaren naar de winterligplaats in Scappoose, waar we ook afgelopen winterseizoen hebben gelegen. Bij aankomst in de Marina werden we verwelkomd door onze naaste buren en andere Marina bewoners.

De komende tijd gebruikten we om de boot voor te bereiden op ons vertrek naar huis en het winterseizoen. Op mooie zonnige dagen namen we de fietsen om in de wijde omgeving te toeren. De laatste week van ons verblijf hadden we weer een huurauto en konden daarmee gemakkelijk naar Portland komen. Ook maakten we een tour naar Astoria, gelegen aan de monding van de Columbia River in de Pacific en bezochten de noorder pier van de rivier bij Cape Disappointment. Hier bevindt zich de beruchte Columbia River Bar, een bewegende zandbank in de riviermonding met enorme afmetingen. Deze zandbank maakt dat de riviermonding tot de gevaarlijkste voor scheepvaart, bij bepaald getij en bij wind. Omdat we hier volgend jaar overheen varen wilden we ter plekke poolshoogte nemen. We vervolgden onze tour naar de vissersplaats Westport, WA, om te bekijken of dit een mogelijke aanloophaven is voor het traject van de Columbia River over de Pacific naar het noorden als we naar de Paget gaan.

Op een steiger in de grote vissershaven lag een kleine kolonie zeeleeuwen in het zonnetje en ze maakten onder elkaar veel kabaal. Het was een prachtig schouwspel dit een poosje gade te slaan. In een havenrestaurant deden we ons tegoed aan overheerlijke krab cake en schaal- en schelpdieren. Op de terugreis passeerden we het stadje Elma, WA.

Om de boot te beschermen tegen het natte winterseizoen hebben we canvas afdekkingen gemaakt voor de achterkuip en de ramen van het stuurhuis. De nieuwe Sunbrella afdekkingen, die we afgelopen jaar hadden laten maken waren door het natte klimaat helemaal vervuild en groen van de algen geworden.

Bij de dealer in Portland hebben we een nieuwe bijboot besteld, die volgend voorjaar wordt afgeleverd. Het is een Boston Whaler 110 Sport met 25 pk Mercury buitenboordmotor, een onzinkbare polyester boot, die we op het bovendek kunnen plaatsen.

Onze goede buren Don en Sandy nemen de zorg voor de boot op zich. Ook andere mensen van de Marina en de havenmeester houden er een oogje op, dus de boot is in beste handen.

Op 15 october vlogen we terug naar Nederland en kijken terug op een zeer geslaagd seizoen op onze 'nieuwe' motorboot in Oregon, USA. Met het werken op en aan de boot en het verder uitrusten naar onze wensen hebben we goede kennis gekregen van alle functies en installaties. Door het varen op de grote rivieren hebben we ook veel praktische kennis opgedaan met manoeuvreren en de Amerikaanse vaarrregels. Maar ook hebben we prachtige tochten gemaakt door de uitgestrekte binnenlanden van Oregon en Washington en bezochten hierbij de mooie steden, interessante plaatsen en natuurparken en hadden aangename ontmoetingen met haar vriendelijke bewoners. We genoten van de het fantastische aanbod van verse vis, vlees en groenten, maar ook zeer van de voortreffelijk biersoorten, die hier overal gebrouwen worden en heel lekker smaken. We kijken uit naar het volgende vaarseizoen.


Ed. 4: 2013 september

Wanneer de maand september begint krijg je onmiddellijk het gevoel dat de herfst er aankomt en dus het einde van het bootseizoen nadert. Het tijdstip daarvan is natuurlijk ook afhankelijk van de plek waar je bent en de locale klimaat omstandigheden.

Hier in Portland hebben we nog steeds schitterend warm zomerweer. Op de boot zijn we nog geregeld bezig met verbeteringen, aankoop van reserveonderdelen en met technisch onderzoek van de installaties, bekabeling, leidingen en apparatuur. Hierbij werden ook enkele serieuze fouten gevonden die vanaf de bouw aanwezig waren.

Op 2 september viert de USA "Labor Day' en heeft vrijwel iedereen vrij en dus een lang weekend. Wij hadden weer een huurauto en doen dan gelijk de grote boodschappen. De volgende dag vertrekt Elma voor 2 weken naar Nederland om te kijken hoe het met haar moeder gaat, tijdens de vakantie van haar zus. Op dezelfde dag arriveert een volgende gast aan boord, Melanie de vriendin van zoon Marco. Marco komt 2 dagen later.

Natuurlijk moet er ook gevaren worden en op 7 september gaan de lijnen los voor een boottocht rondom Suave Island. We hebben een overnachting in St. Helens. Het weer is prachtig, maar we kunnen alleen heel rustig varen, want de bakboord motor heeft nog een storing in de bediening en kan alleen stationair meedraaien. Maar met de rivierstroom mee maken we toch nog 7 knopen. Op onze zeilboot was dit volle kracht! Echter op de retourvaart werkt de stroom averechts. St. Helens is een fijne bestemming met goede faciliteiten en een uitstekend restaurant dat we al kennen.

Voordat Melanie weer vertrekt voor een familiebezoek en vakantie in California, maken we nog een mooie autotour langs de Columbia River tot aan The Dalles en vervolgens richting Mount Hood, waar we de bekende Timberlane Lodge bezoeken.

Marco blijft nog een paar dagen langer aan boord en reist dan ook door naar California voor een vakantie met Melanie.

Naast ons in de Marina is een kano verhuurbedrijf en we besluiten een middag te gaan kanoën. In mijn jonge jaren heb ik vele jaren een kano gehad, mijn eerste boot. Dit was sindsdien mijn eerste ervaring weer met zo'n ranke boot. Bovendien hadden we voor sportieve uiterst smalle kajaks gekozen. Het was in het begin echt wel even wennen om niet om te kiepen, zo wankel waren deze boten. Maar het was leuk om te doen en we hebben een flink stuk gevaren. Toch geef ik nu de voorkeur aan een meer stabiele boot.

Voor de reparatie van de elektronica aan de bakboord motor kwam een technicus van Cummins aan boord met een pc programma om het systeem te analyseren. Het koste hem met voortdurende consultatie via de telefoon vele uren om vast te stellen wat al als fout was doorgegeven. Nog een paar uren en experimenteren om vast te stellen dat een Sim module vervangen moest worden, die echter besteld moest worden.

In de tussentijd heb ik ook het wat tests gedaan en de modules van de motoren gewisseld. Het resultaat bleek hetzelfde, dus de module was niet defect. De nieuwe module was voor mij overbodig.

Een paar dagen later kwamen twee technici aan boord. Eerst werden mijn bevindingen getest met de nieuwe module, maar het resultaat hetzelfde. Dus werd er de volgende uren veel gemeten en getest, echter zonder resultaat. Uiteindelijk werd de centrale control module voor de bediening van beide motoren proefondervindelijk getest en bleek de uitgang van de bakboord motor defect. Een nieuwe, zeer dure module zou nodig zijn en werd besteld. De nieuwe module kwam en bij een test bleek inderdaad dat het euvel verholpen was. Ik was nieuwsgierig naar de oorzaak van de oude module, dus heb ik deze gedemonteerd. Er bleek wat vocht en condensatie aanwezig, hetgeen verklaarde dat de module af en toe werkte en dan weer niet. Nu is het zaak de nieuwe dure module weer te retourneren naar Cummins.

In mijn tijd werd altijd eerst gecheckt of een onderdeel te repareren is, maar nu wordt eenvoudig alles vervangen. Bovendien wordt het systeem aan boord verzwakt door de hogere storingsgevoeligheid van de vele elektronica die rondom de motoren is ingebouwd. Voor mij is dit geen vooruitgang in de techniek.

Op 17 september kon ik Elma weer verwelkomen op het vliegveld. Ze was in gezelschap van onze goede vriend Gerard, die het leven aan boord van een motorboot in de USA wel eens wilde meemaken. Gerard is evenals wij altijd een zeiler geweest en is nog steeds een actief zeiler met een boot in Nederland.

De eerste ervaringen die hij ondervond waren het proeven van het uitstekende Oregon bier en het eten van een malse Amerikaanse biefstuk. De volgende dagen tourden we door Oregon, o.a. naar de vulkaan St. Helens, waar we de enorme verwoestingen zagen ontstaan bij de uitbarstingen in 1980. Verder naar Astoria en de kust van de Pacific Ocean. Ook maakten we een drie-daagse autotour door het centrale deel van Oregon. De eerste bestemming was Bend via een prachtige toeristische route. In Bend brachten we een bezoek aan de Deschutes Brewery en we hadden een overnachting in het Eagle Crest Hotel in Redmond. De volgende dag bezochten we de bijzondere landschappelijke locaties van John Day. Eerst de "Painting Hills" en daarna "Sheep Rock", een zeer gekleurd heuvellandschap in een woestijnachtig gebied van lagen fossiel beddingen, die gevormd zijn bij vulkaanuitbarstingen in het verre verleden van de aarde. Deels uit het Eocene tijdperk (44 miljoen jaren geleden) en deels uit het Mioceen tijdperk ( 7 miljoen jaren geleden). We vervolgden onze tour in noordelijke richting naar de Columbia River en bezochten The Dalles en Hood River, waar we onze tweede overnachting hadden geboekt. ook hier werden enkele bierbrouwerijen met een bezoek vereerd. Bij de meeste kan je bovendien ook van lekkere gerechten genieten.

De volgende dag reden we langs oevers van de Columbia River terug. Op de parkeerplaats van de Bridge of the Gods kan je van Indianen, hier First Latino's of Native Americans genoemd, vers gevangen zalm kopen. Zij hebben hun oude rechten behouden en mogen met netten de vis vangen, die stroomopwaarts zwemt om in een verre kreek te gaan zorgen voor het nageslacht. Vanaf de Oceaan eten de vissen niet meer en na het leggen en bevruchten van de eitjes gaan ze dood. Dus met een hengel vissen geeft nauwelijks kans. Het kopen is echter een zaak van bieden en accepteren. Het begon bij $45 voor een grote Chinook zalm (4 kg) en de koop werd uiteindelijk gesloten bij $25. Ook werd weer een bezoek aan de Bonneville Dam & lock gebracht (voor mij inmiddels het 7e bezoek, waarvan 2x met de boot) en werd er onderweg gestopt bij de watervallen, die door de regenval al flink meer water afvoerden.

Natuurlijk gingen we met Gerard naar downtown Portland om te shoppen en om bier te proeven in de Deschutes brewery pub en restaurant. Hier lieten we ons een uitstekende burger ook goed smaken. Op de terugweg vergat Sietse bij de bushalte zijn nieuwe aankoop uit de Columbia store, een mooi winterjack. Na de ontdekking keerde hij met de meeste spoed terug, maar vond alleen de lege papieren draagtas...

Eind september maakten we nog een boottocht over de Columbia River naar St. Helens en terug via het idyllische Multnomah Channel met een overnachting in de Marina bij Scappoose. De volgende dag terug naar onze marina op Tomahawk Island. Het laatste weekend hier werden we geconfronteerd met een hevige depressie, gepaard gaand met zeer heftige regenval en veel wind. Het rivierpeil steeg hierdoor bijna twee meter. De herfst is nu werkelijk begonnen en de temperatuur omlaag.

Ed. 3: 2013 augustus

De maand augustus begon met een vervelend incident, n.l. een boot in brand. Vlak achter ons op een afstand van ongeveer 20 meter was een 33 voet motorboot afgemeerd aan het terras van een drijvend huis. (huizen gebouwd op een drijvende fundatie van veelal boomstammen). Omstreeks 14:00 uur ontstond er aan boord brand doordat er met een elektrische pomp benzine werd overgepompt. Binnen een kwartier stond de hele boot in lichterlaaie. De plaatselijke brandweerboot bestreed het vuur met een waterkanon. Ook kwam de brandweerboot van de luchthaven assisteren. Echter de boot was niet meer te redden en zonk uiteindelijk. Bij de brand kwam zoveel hitte af dat wij onze boot met waterslang en emmers water moesten koelen om schade te voorkomen. Daarbij moesten we attent zijn op een mogelijk explosie van benzine tanks en/of gasflessen op de brandende boot.

We gingen geregeld naar het centrum van Portland en maakten daarbij gebruik van het openbaar vervoer. Sietse heeft een 'honored citizen card' gekregen en reist vrijwel gratis. Het openbaar vervoer is hier uitstekend geregeld. Overal rijden heel frequent bussen en er is ook een uitgebreid tram netwerk. In het centrum is het vervoer voor iedereen gratis. We betalen voor een dagkaart slechts resp. $2 en $5 en ook is er een fietsenrek op de bus en in de tram.

We gebruiken onze mountain bikes geregeld, maar helaas is het ontstekingscontact van de batterijondersteuning van de fiets van Sietse kapot gegaan. Dus voorlopig is het even een normale fiets.

Er  wordt nog steeds veel onderhoudswerk op de boot gedaan, verbeteringen aangebracht en reservedelen aangeschaft. We werken de gehele boot door en alle mechanische en elektrische onderdelen worden onderzocht, schoongemaakt en waar nodig vervangen en afgesteld. Zodoende krijgen we complete kennis van de boot voor vrijwel alle omstandigheden. We hebben ook al diverse serieuze fouten van de werf opgelost en waren verbaasd dat ze er waren. 

In week 32 hebben we een boottocht gemaakt naar het stadje St. Helens, ongeveer 24 NM stroomafwaarts van de Columbia River. We vonden een geschikte plek in het City Dock, waar je zelfs gratis mag liggen. Gedurende de dagen dat we er waren maakten we wandelingen en fietstochten in de omgeving. De natuur is in het hele noordwesten prachtig, het klimaat aangenaam en de mensen vriendelijk. Genoten hebben we ook van de uitstekende maaltijden in het historische Klondike restaurant.

Na vertrek uit St. Helens voeren we terug via het mooie Multnomah Channel en meerden af in de Marina bij Scappoose, waar de boot tijdens de winterperiode ligt. Aan het eind van de week keerden we terug naar onze Marina op Tomahawk Island in Portland. We gingen verder met onze dagelijkse bezigheden aan boord. In Portland bestelden we een stuurstoel voor het Pilot house, die naar onze wensen werd gemaakt. Van tijd tot tijd brengen we een bezoek aan ons favoriete Sushi Ichiban restaurant op de Broadway in Portland.

Op 19 augustus vertrekken we uit onze Marina voor een stroomopwaartse vaartocht op de Columbia River. Bij het naderen van het nabijgelegen Government Island ontdekken we een beginnende bosbrand. Spoedig komen er van verschillende richtingen blusboten aangesneld.

Onze eerste bestemming is Beacon Rock (30 NM). Een state park in de staat Washington, gelegen in de Columbia Gorge National Area. De monoliet rots bestaat uit basalt gesteente en is 258 m. hoog. Er is een wandelroute naar de top.

Op een afstand van 3 NM bevindt zich de Bonneville Dam en Sluis. De eerste sectie van deze dam werd in 1938 gebouwd door de US Army Corps of Engineers. Het Corps, dat in de USA alle civiel-technische projecten uitvoert en beheerd. Een tweede sectie werd in 1981 gebouwd en in 1993 een tweede grotere scheepvaartsluis.

De totale hydro-elektrische capaciteit van de dam is 1.218 mWatt. We hadden een schutting door deze sluis gepland om ervaring op te doen met een Amerikaanse sluis. De sluis heeft een lengte van 206 m., een breedte van 25,9 m. en een opvoerhoogte van 18,3 - 27,5 m. Een schutting duurt 30 minuten. De dam en de sluis bevinden zich 234 km van de monding in de Pacific Ocean.

Met de fiets maakten we een tocht naar de sluis via de Bridge of the Gods om te zien en te weten hoe de schutting hier verloopt en hoe je afmeert in de sluis tijdens het schutten. Terug in Beacon Rock na een fietstocht van 47 km. besloten we om ook nog naar de top van de rots te gaan. Dus klommen we via de trail naar de top en genoten van het prachtige panorama van de rivier en het Cascade gebergte en zagen onze 'kleine' boot in de diepte.

Wegens harde wind bleven we een dag langer en maakten een wandeling langs een trail van het National Park. Bij terugkomst op de boot zagen we dat de hele boot bedekt was met een laag grijze as afkomstig van een grote bosband verder oostwaarts in Oregon. Ook het wateroppervlak was bedekt met as.

De volgende dag was het weer goed om te vertrekken en zetten we koers naar de Bonneville Lock. de schutting verliep zonder problemen; een half uur voor aankomst roep je per VHF de sluiswachter op voor toestemming. Hij maakt de sluis klaar en geeft informatie waar de boot belegd moet worden. In de sluis maak je vast met een voor- en achterspring op een grote drijvende bolder, die je ongeveer midscheeps moet houden. Na een signaal en oproep begint de schutting en ga je ruim 18 - 27 m. omhoog.

Vlak na de sluis passeren we de Bridge of the Gods, de bijzondere brug, waar we met de auto en nu ook met de fiets diverse keren over gegaan zijn en komen we in een breed gedeelte dat de Cascades heet. Vroeger waren hier heftige stroomversnellingen, die de scheepvaart verhinderden. Na de bouw van de dam steeg het waterpeil dusdanig dat hier geen opstakels meer zijn. Onze volgende bestemming is de stad Hood River, gelegen aan de monding van de Hood River en de Columbia River. Het landschap langs de oevers van de Columbia River is fascinerend. De rivier heeft ooit zijn weg gevonden dwars door het hoge Cascade gebergte, die hoofdzakelijk bestaan uit vulkanisch gesteente.

Hood River begon zijn bestaan in het wilde westen als postkantoor in 1858; de stad zelf werd in 1885 gevormd. Dichtbij ligt de grote vulkaan Mount Hood met de hoogste piek van Oregon (3.429 m.)

De regio is bekend om zijn boomgaarden (appels, peren en kersen), wijngaarden en locale bierbrouwerijen. Het is een oord van wereldklasse voor windsurfing en kiteboarding.

We vonden een goede aanlegplaats in de City Docks, vanwaar we lopend en per fiets gemakkelijk in het centrum kwamen. Aangezien we verrukt zijn van het lekkere Oregon bier bezochten we natuurlijk diverse plaatselijke brouwerijen en proeflokalen. We begonnen bij de Big Horse Brewery Pub, waar we 8 soorten proefden vergezeld met heerlijk pittig bereide 'chicken wings'. Ook de Sushi lieten we in een gerenommeerd restaurant niet aan ons voorbij gaan, maar de kwaliteit haalde niet die van Portland.

De volgende dag bezochten we de Priem Brewers (bieren volgens Belgisch recept), vervolgens de Full Sail Brewery (in eigendom van het personeel), een favoriete bier, dat we meestal ook aan boord drinken. De volgende brouwerij was de Double Mountain. Ook weer uitstekende bieren, die we dronken in combinatie met goed bereide pizza's.

Op 26 augustus vervolgden we onze vaartocht naar de stad The Dalles in Wasco County, Oregon (309 km stroomopwaarts). Op deze plek was gedurende tenminste 10.000 jaar een Indiaanse handelspost gevestigd. In The Dalles werd in 2006 door het internet bedrijf Google een hoofd data-centrum gebouwd, vanwege de betrouwbare stroom van de hydro-elektrische centrales.

Dichtbij de stad bevindt zich The Dalles Dam and Lock in de Columbia River  gebouwd tussen 1952 en 1957. Bij de ingebruik name van de dam werden de Cello Falls, het dorp Cello en de vele historische Indiaanse vis plateaus verdronken. De hydro-elektrische capaciteit van de dam bedraagt 1779,8 mWatt.

Na aankomst in The Dalles vonden we weer een uitstekende ligplaats in het City Dock ( $ 10/d per boot).

Op de fiets gingen we naar de dam en gingen met een excursie de installaties bezoeken. Elma kreeg onderweg een lekke band en we hadden helaas de reparatiedoos niet bij ons. Een vriendelijke Parkwachter bood aan Elma en haar fiets naar de marina te brengen in zijn truck.

We gebruikten de uitstekende faciliteiten van de marina om het uitwendige deel van de boot goed schoon te maken en in de was te zetten. Op 26 augustus begonnen we met de terugreis. Na een tweedaags verblijf in Hood River vervolgeden we de terugreis naar Portland op 30 augustus.

Toen we na de schutting de Bonneville Lock wilden uitvaren bemerketen we dat de bakboordmotor niet meer reageerde op de digitale brandstofhandle en allen in stationair toerental (600 rpm) functioneerde. Aangezien we geen oplossing voor dit probleem vonden ( o.a geen instruktieboek) zijn we verder gevaren met BB-motor op 600 rpm en de SB-motor op 100 rpm en wat tegenroer. Zodoende haalden we nog een snelheid van 7,5 knoop.

We hebben een fantastiche vaartocht gemaakt in een schitterend decor en meer ervaring opgedaan in het varen op een grote rivier en het schutten in een grote sluis in de USA en zijn daarmee vrijwel klaar om te gaan waar we willen.

Ed. 2: 2013 juni-juli

Terug op de boot in de USA:

Nadat we in 2012 op 8 juli terug keerden naar Nederland (omdat ons visum bijna was verlopen), werd het een lang "winter seizoen" in Nederland, omdat we vanwege de ouderdomsziekte van Elma's moeder niet eerder konden vertrekken. Hierdoor hebben we onze originele planning voor het vaarseizoen 2013 bijgesteld. We besloten om met de boot in Oregon te blijven en met name in Portland.

Oregon en de aangrenzende staat Washington zijn mooie gebieden met prachtige natuur en alles binnen bereik. Gezellige steden en dorpen, grote rivieren, 4 vulkanen tot bijna 4000 meter, oceaan kusten met stranden. Het hele, vrij bergachtige gebied is groen en begroeid met regenwouden. Kortom een geweldig gebied om te zijn en te verkennen. 

Op 10 juni 2013 is Sietse in gezelschap van zijn beste neef Kees (beide zijn vanaf de geboorte met elkaar opgegroeid) naar Portland, Oregon afgereisd. Kees bleef tot 15 juli aan boord. Elma bleef in Nederland om haar moeder te begeleiden in haar nieuwe woonomgeving van het zorgcentrum.

Na aankomst zijn we met de huurauto naar Scappoose gereden, waar de boot gedurende het winterseizoen in een marina lag. Afgezien van de vervuiling aan romp en opbouw, was de boot na 11 maanden van binnen nog helemaal ok. We zijn begonnen met het schoonmaken van de boot, waarvoor we een kleine HD reiniger hebben aangeschaft, die hiervoor heel nuttig bleek. Neef Kees moest vanwege revalidatie van zijn beschadigde hand rustig aan doen, maar klussen was ook weer heel goed voor zijn voorspoedig herstel.

We hebben verscheidene keren met de auto door Oregon en Washington getoerd. Onder andere naar Astoria, de Pacific kust en de grote vulkaan St. Helens, die op 18 mei 1980 met veel geweld tot uitbarsting kwam. Hierdoor werd de top van de vulkaan in noordelijke richting eraf geblazen en werd de hoogte van 2950 meter gereduceerd tot 2550 meter. Het vulkaangesteenten en de as bereikten een hoogte van 24 km met een volume van 2,9 km3. Hierbij werden alle bomen in wijde omgeving omver geblazen en in de directe omgeving van de krater was alles verkoold en bedolven door een dikke laag lava en gesteente. 

Verder hebben we de grote Bonneville stuwdam in de Columbia River bezocht. Hier wordt stroom opgewekt voor vrijwel het gehele noordwesten van de USA. Natuurlijk zijn we ook diverse malen naar het gezellige centrum van Portland gegaan. Portland en Oregon zijn bekend om de vele kleine bierbrouwerijen, die bier maken van uitstekende kwaliteit. Ook is dit een gebied bij uitstek voor het eten van de lekkerste vis, zalm, zalmforel, tonijn en kabeljauw van de beste kwaliteit.

Met de boot hebben we tochten gemaakt op de Columbia River en rondom Sauvie Island. Eind juni hebben we de boot overgevaren naar een marina op Tomahawk Island, dat een geheel vormt  met Hayden Island, gelegen in de Columbia River aan de noordkant van Portland. Vanaf hier kun je met openbaar vervoer gemakkelijk naar de stad, terwijl je in Scappoose aangewezen bent op het gebruik van een auto.

Portland heeft zich ook ontwikkeld als een stad en gebied voor fietsers. Overal zijn waar mogelijk fietsstroken en fietspaden aangelegd. Zodoende is het ook mooi en praktisch om hier te fietsen.

Inmiddels hebben we weer veel werk op de boot verricht. Alle 6 lenspompen gemodificeerd en automatisch werkend gemaakt. De oudere accu's vervangen en in capaciteit verdubbeld met moderne AGM accu's. Reserve onderdelen besteld, evenals technische handboeken van de motoren en apparatuur. Verder verbeteringen aangebracht aan het interieur.

Nadat kees op 15 juli weer naar Nederland is vertrokken, kwam Elma een week later aan boord en genieten we nu volop van het leven aan boord gedurende de aangename zomer in Oregon.

Onlangs hebben we het grote bierbrouwers festival in Portland bezocht, om praktische redenen in twee keer, vanwege het enorme aanbod van biersoorten, die je kon proeven (+ 40 soorten). Het was erg gezellig en interessant om de grote verscheidenheid aan bezoekers te ontmoeten.


Ed. 1: 2013 april

12 (2)

Met trots introduceren wij ons vernieuwde website ontwerp. 

In de zomer van 2012 hebben we het roer gewend en zijn van een zeiljacht overgegaan op een motorjacht (my),

We hebben niet alleen op onze eindbestemming in Alanya, Turkije, ons fijne zeiljacht verkocht, maar het betekende tevens het einde van ons active zeilers leven. 

Met het laatste zeiljacht, een Bavaria 42 Lagoon, hebben we 17.400 nautische mijlen afgelegd.

In de zomer van 2012 vonden we een geschikte motorboot in Portland, Oregon, USA, een Meridian 490 Pilothouse. 

1 For Sale April 2012

Ook deze boot hebben we, zoals alle voorgaande boten, TALMAR gedoopt en de boot vaart onder Nederlandse vlag met als thuishaven Haarlem.

Met het motorjacht gaan we de  oceaankusten en de binnenwateren van Noord-Amerika verkennen.

Het merendeel van de tijd in 2012 hebben we gebruikt om de boot aan te passen en uit te rusten naar onze wensen en het verrichten van onderhoud. 

2 Meridian 490

In het voorjaar 2013 gaan we verder met de voorbereidingen van de boot en kunnen dan beginnen met cruisen in Oregon, Washington State en British Colombia (CAN).

Door de toenemende zorgbehoefte van haar moeder is het voor Elma vooralsnog niet mogelijk naar Portland, OR te gaan.

Aangezien er nog vrij veel onderhouds- en installatiewerk te doen is, gaat Sietse wel naar de boot. Hij zal hierbij van tijd tot tijd worden vergezeld door familie en vrienden.


NB:

Het ligt niet in onze bedoeling om in de Blog page dagelijks of gedetailleerd verslag te doen, maar alleen in grote lijnen, of wanneer er iets interessants te berichten is.

De meeste informatie over ons kan worden gevonden op de andere pages, Positie en Gallery.

Copyright@talmar.nl